Korićanske stijene
Ramin Grob
Hrastova glavica je podzemna pećina koja se nalazi na oko 15 kilometara od Sanskog Mosta, grada na sjeverozapadu Bosne i Hercegovine. Na ovoj lokaciji pronađeni su posmrtni ostaci 121 identifikovane žrtve masakra koji se dogodio 5. augusta 1992. godine, tokom rata u BiH. Sve žrtve bile su zatočenici u logorima Keraterm i Omarska kod Prijedora, osim dvije za koje se vjeruje da su ubijene tokom Drugog svjetskog rata. Žrtve su iz logora autobusima dovezene do Hrastove glavice, gdje su ubijene i bačene u jamu duboku oko 20 metara.
Udruženje Prijedorčanki “Izvor” i Udruženje logoraša Sanski Most su 2012. godine podigli spomen-obilježje kod Hrastove glavice u znak sjećanja na civile iz prijedorskih logora. Na dvije ploče tog spomen-obilježja urezana su imena ubijenih i njihova godišta, a na kraju su spomenute i dvije žrtve iz Drugog svjetskog rata.
Lokacija je otkrivena zahvaljujući jedinoj osobi koja je preživjela masakr – Ibrahimu Ferhatoviću, kojeg su kasnije ubile srpske snage, ali je prije toga uspio priču o masakru ispričati osobi koja je kasnije svjedočila kao zaštićeni svjedok pred Međunarodnim krivičnim sudom za bivšu Jugoslaviju (MKSJ).
Od 7. do 16. decembra 1998. godine, Državna komisija za nestale osobe BiH, zajedno s Ljekarima za ljudska prava, izvukla je iz podzemne pećine posmrtne ostatke 121 žrtve. Prema forenzičkom izvještaju, ostaci su pripadali muškarcima uzrasta između 17 i 60 godina, i na većini skeleta su bili vidljivi dokazi o upotrebi vatrenog oružja. Većina žrtava je bila u civilnoj odjeći.
Žrtve ubijene na Hrastovoj glavici prethodno su preživjele mučenje u prijedorskim koncentracionim logorima. Većina njih je bila zatočena u zloglasnoj „Sobi 3” u logoru Keraterm. Za zločine počinjene u Prijedoru do sada je osuđeno 37 bosanskih Srba, na ukupno 617 godina zatvora.
Kazna od 40 godina zatvora izrečena je Milomiru Stakiću, ratnom predsjedniku Kriznog štaba opštine Prijedor i načelniku Opštinskog savjeta za narodnu odbranu u Prijedoru.
